Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Doruk geldi mi?
Evet.
Geldi, ablasının yanına yattı.
Enver abi?
Hâlâ orada.
İyi. Ben de seninle bir şey konuşmak istiyordum.
Tamam.
Çocuklarımı Arif'e karşı doldurmaktan vazgeç.
Ben öyle bir şey yapmıyorum.
Arif abiniz, babanızı öldürdü diyormuşsun.
Yalan mı?
Şirin sen bu işe karışma.
Onların bunu bilmeye hakkı var.
Hangi çocuk, babasının katilinin kucağında--
Arif...
...Arif katil değil.
O üçkâğıtçı kardeşi olmasaydı hâlâ hapiste olurdu.
O adam, benim annemi öldürdü.
Sarp'ı öldürmesi senin umurunda olmayabilir.
Bilmiyorum, belki de memnunsundur.
-O kahveciyle rahat rahat-- -Kes sesini!
Ne oluyor?
Hani annemizin emanetiydim ben?
İlk fırsatta bağırmalar, üzerime yürümeler.
Bir de tokat atsaydın.
(Kapı açıldı)
(Nisan) Anne.
Efendim canım?
(Kapı vuruluyor)
Babam geldi.
(Kapı açıldı) (Şirin) Herkes uyudu.
-(Enver) Aa! Öyle mi? -(Şirin) Hadi biz çıkalım.
(Kapı kapandı)
Hadi yat Nisancığım.
Şirin teyzem haklı.
(Gerilim müziği)
-Nisancığım, Arif abine kızgın-- -(Nisan) Evet, kızgınım!
Çünkü babamla anneannemi o öldürmüş!
Teyzem dedi.
Kaza oldu.
Tamam mı?
Arif abin beni hastaneye yetiştirmeye çalışıyordu...
...ve bir kaza yaptı. Hepsi bu.
-Onun bir suçu yok. Tamam mı? -Dikkat etseydi.
Kurallara uysaydı.
Babam şimdi yanımızda olacaktı.
Anneannem de.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
Şirin ben yatıyorum kızım. İyi geceler.
İyi geceler baba.
(Şirin) Baba.
(Müzik)
Seni çok seviyorum.
Ben de seni çok seviyorum canım kızım.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik)
(Bahar) Nisan servis gelecek birazdan. Hazır mısın kızım?
-Aa! Şeyi unuttum. -Neyi unuttun?
-(Bahar) O ne? -Gezi var.
Okul gezisi.
Yarına kadar 140 lira istiyorlar.
Para vermeden gidemiyormuşuz.
Öyle olmuyormuş.
Tabii.
Ama sen hiç merak etme ben yarına kadar halledeceğim, tamam mı?
Hallederim ben. Nisan.
Hadi bakalım.
Hadi kızım. Ne oldu?
Ben o okula gitmek istemiyorum.
Neden?
Sevmiyorum orayı.
Bir şey mi oldu okulda?
Herkesin güzel şeyleri var.
Bütün çocukların.
Ama benim hiçbir şeyim yok.
Niye öyle diyorsun? Senin de bir sürü çok güzel şeyin var.
Yok.
Neleri var mesela onların?
Işıklı ayakkabıları var.
(Bahar) Hım.
Sen ışıklı ayakkabı mı istiyorsun?
Nisan’a küçülünce ben giyerim.
Ben ışıklı ayakkabı istemiyorum.
Dorukçuğum istiyor.
Sen ne istiyorsun peki?
Yeni okul çantası.
Biliyorum, çantan yepyeni diyeceksin.
Hayır.
Demeyeceğim.
Birinci sınıftan beri, aynı çantayı kullanıyorum.
Bir arkadaşım çantanın etiketinde 1-A yazıyor...
...bebeklik çantan mı, dedi.
Herkes güldü.
Nisancığım, böyle şeylere lütfen üzülme. Bak ben işe girer girmez--
Sonra bir kız geldi.
Onlara kızdı.
Parası olmayan insanlarla alay etmeniz çok ayıp, dedi.
(Korna çalıyor)
Servis geldi.
Ben halledeceğim çanta işini tamam mı? Merak etme lütfen.
Ayakkabıyı da halledeceğim. Hadi bakalım.
Hadi, hadi, hadi. Bekletmeyelim servisi. Çok ayıp.
-Kusura bakmayın geç kaldık. -(Kadın) Önemli değil.
Dersine bak üzülme, tamam mı?
-(Kadın) Hadi bakalım. -(Bahar) İyi dersler.
-Hadi bakalım. -Hadi bakalım.
Şunları da... Çok teşekkür ederim. Sağ olun.
Oğlum otur. Otur ablanın yanına. Hadi.
(Müzik)
Bahar! Gel gel yukarı, gel.
Geldim.
Kız Bahar.
(Ceyda) Çok şükür iyi bir haber aldık sonunda.
-Ne oldu be? -Ya şey, adam kabul etmiş.
Kim? Neyi kabul etmiş?
Berşan'ın patronu işte, yemek işi.
Şey, tam kabul etmemiş de bir deneyeyim, demiş.
İyi. Gözün aydın.
(Ceyda) Kız ne gözün aydın be?
Dedik ya beraber yapacağız diye.
Ben tek başıma yapamam. Çalışıyorum.
Hem senin yemeklerin daha lezzetli.
Kız bak, bir seferde bin lira veriyorlarmış ha.
Düşünsene kırışacağız yarı yarıya. Her seferinde bin lira be.
Ne yaptın Ceyda? Vermezler o kadar.
Kız vallahi veriyorlar be.
Bak ne diyeceğim. Şimdi benim işe gitmem lazım.
(Ceyda) Senin bir işin yok değil mi? Bugün evdesin.
-(Bahar) Yok, yok evdeyim. -(Ceyda) Hah, tamam.
Şimdi Berşan gelecek anlatacak sana neler yapacağını.
-Tamam. -Kız bir seferde bin lira veriyorlar.
Bayağı böyle eline sayıyorlarmış parayı.
-(Ceyda) Yaparsın değil mi? -Yaparım tabii. Ceyda yapmaz olur muyum?
Daha bu sabah 140 lira veremedim okul gezisi için.
Enver abiye söyleyemedim ama ben...
...Sarp'ın parasını çekemiyorum bankadan.
Bir mahkemeye mi ne başvurmam gerekiyormuş.
Kız dur, benim dün geceden beri kafa gidik.
Sarp'ın ne parası vardı be?
Enver abiye verdiği para var ya, bize vermesi için.
Şirin'in bilezik aldığı para, o işte.
Hatırladım.
Şirin'in yaptıklarını da hatırladım.
Bak kurban olurum sen yine çok güvenme o şeytana.
Eskiler boşa dememiş can çıkar huy çıkmaz, diye.
Neyse. Hadi ben gideyim de geç kalmayayım.
Kızmasın Fazilet Hanım.
Sen bana haber et ama Berşan gelince, tamam mı?
Tamam.
(Müzik...)
(...)
Babam bir kere uçağa binmişti.
(Müzik)
Siz uçağa binmediniz mi hiç?
Uçağa binmedik ama otobüse bindik.
Çok, çok, çok bindik.
Değil mi Nisan?
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
Ne haber Bahar?
Merhaba Berşan. İyiyim. Sen nasılsın?
İyiyim. Başın sağ olsun.
Sağ ol. Bunlar ne?
(Berşan) Yemekleri bunlarla götüreceğiz. Al, al.
(Berşan) Al.
(Bahar) İyi oldu ha bunlar.
Benim yeterince tencerem yoktu.
Ben şimdi bunlarla güzel güzel yaparım.
Yoksa öbür türlü çünkü kaplara falan koyacaktım, saracaktım.
İyi oldu. Sağ ol.
Yalnız bak, sakın ha bunlar ateşe değmeyecek tamam mı?
Vallahi patron çok huysuz.
Sırf bu yüzden bir tane kızı işten kovdu, biliyor musun?
-(Bahar) Aa! -(Berşan) Bunlarla pişirdiği için.
Tamam, anladım ben. Merak etme, koymam ocağa.
(Berşan) Çok iyi. Tamam.
Yani bütün bu yemekleri, böyle temiz tencerelerde göndermek istiyor.
Hani öyle ben yardım ediyorum da...
...öyle insanların başına kakıyor gibi, pis pis şeylerle göndermem diyor adam.
Tamam, anladım. Koymam.
Bir de siz daha tam olarak işe alınmadınız.
Yani bu daha deneme.
Peki, bu deneme için para verirler mi?
Vallahi orasını ben bilemem.
Yani patronun insafına kalmış o.
Yani elin lezzetliyse belki üç beş bir şey atar ama...
...yani normal denemede para verilmiyor diye biliyorum ben.
Neyse. Sağ ol.
(Berşan) Bir dakika.
Bir saniye.
(Berşan) Adres bu.
(Berşan) Bunlar da yapılacak yemeklerin listesi.
Bugün saat ikide teslim edeceksin, tamam mı?
Patron bakacak bakalım nasıl olmuş diye.
İki de mi? Nasıl yetiştireceğim?
Yetiştirirsin. Ne var onda? Koşturacaksın azıcık.
Ekmek aslanın ağzında Bahar.
Yapacak bir şey yok. Hadi kolay gelsin.
Ha, tencerelerin içinde malzemeler için para var, tamam mı?
-Tamam. Sağ olasın. -(Berşan) Hadi kolay gelsin.
-(Bahar) Enver abi. -(Enver) Ha.
Enver abi birkaç saatliğine Arda'yı sana bıraksam olur mu?
-Olur kızım. -(Bahar) Çok sağ ol.
Bir işim çıktı da şimdi.
İnşallah güzel bir iş bulduk Ceyda'yla.
Onun için alışveriş yapmam lazım. Yemek yapacağım. Neyse.
-Anlatırım ben sonra sana. -Sen işine bak.
-(Bahar) Çok sağ ol. Hadi görüşürüz. -Hadi yavrum güle güle.
Güle güle kızım. Güle güle canım.
Gel bakalım sen, gel.
(Hareketli müzik...)
(...)
(Hareketli müzik...)
(...)
(Hareketli müzik)
Ay!
Hay Allah! Çalıyor.
(Telefon çalıyor)
Bahar.
(Ceyda) Ne yaptın gülüm?
(Bahar ses) Ceyda vallahi bütün yemekleri yaptım.
Hepsi, yani iyi oldu bence galiba.
Ama bilmiyorum hayatımda ilk defa brokoli çorbası yaptım.
Tarife baka baka yaptım internetten.
(Bahar ses) İnşallah iyi olmuştur. İnşallah beğenirler.
Biliyorsun bu işe çok ihtiyacımız var.
Allah'ım ne olur beğensinler.
Kız sen yaparsın da beğenmezler mi be?
(Bahar ses) Ama dana haşlamam çok güzel oldu vallahi.
Zaten onda bir şey yok. Kolay onu yapması.
Dur hadi, ben şunları hazırlayayım, götürüyorum.
Çıkmam lazım. Öpüyorum seni.
Tamam, çık gülüm. Bak bana bak...
...yemekleri bırakınca haber et bana, tamam mı?
Tamam, canım. Öpüyorum. Hoşça kal.
Hadi Allah iyi insanlarla karşılaştırsın. Konuşuruz.
(Müzik)
(Şirin) Sana kahve yaptım.
Özür dilerim.
Çocukları sana karşı doldurmamam gerekiyordu.
Ama bir daha yapmayacağım.
Tamam. Sorun değil.
Anne kaybetmenin ne demek olduğunu sen de iyi biliyorsun.
İnsanın dünyası altüst oluyor işte.
Bilmem mi?
(Arif) Önemli değil.
Bana ne istiyorsan yap, hakkındır.
Ben sana kızmıyorum.
Yeter ki çocuklar üzülmesin.
O zaman barış?
(Müzik)
Barış.
Afiyet olsun.
Sağ ol.
(Müzik)
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
-Merhaba. -Beni takip edin.
Hanımefendiyi Cem Bey'e götürün.
-Beni takip edin. -(Bahar) Tabii.
(Müzik)
(Bahar derin nefes alıyor)
Hanımefendi Cem Bey'in yanına çıkacak.
(Bahar) Sağ olun.
(Bahar) Hay maşallah ne güzel arabalar bunlar böyle.
(Bahar derin nefes alıyor)
Bir kat daha.
-Buyurun. -(Bahar) Sağ ol.
(Bahar) Ay!
Merhaba.
Ben deneme için yemek siparişlerini getirmiştim de.
Berşan'ın arkadaşıyım.
Gel.
Bunları nereye koyabilirim?
Oraya koyabilirsin.
(Müzik)
Adın ne?
Bahar.
-Soyadın? -Çeşmeli.
Ha unutmadan.
-Bu da alışverişten artan para. -(Cem) Kalsın sende.
Yok, olmaz öyle.
Kalsın sende, dedim.
Peki.
Teşekkür ederim.
(Müzik...)
(...)
Ben yardım edeyim size.
Ben hallederim.
(Müzik)
Düdüklüde yaptım.
Fena durmuyor.
(Müzik)
Hım. Hiç fena değil.
Ama diğerlerini de tadınca karar vereceğim akıbetine.
Tamam.
-İyi günler. -(Cem) Bekle.
Aslında hiç huyum değildir...
...ama sana yarım ödeme yapmak istiyorum.
Deneme için.
Teşekkür ederim.
Umarım tekrar görüşürüz.
(Müzik)
İşe alınıp alınmadığını akşam öğrenirsin.
(Müzik)
Alo, Bahar? Ne yaptın gülüm?
(Bahar ses) Ceyda bıraktım yemekleri, vaktinde bıraktım.
Adam da normalde vermiyormuş böyle denemede para, ama bize verdi.
Herhâlde beğendi.
Vallahi mi diyorsun kız?
Aldık işi o zaman.
(Bahar ses) Ay, inşallah. Bilmiyorum.
Alışverişten de 70 lira artmıştı...
...onu da böyle zorla verdi bana.
Onu da bize bıraktı yani. Ama bir şey diyeceğim Ceyda bak...
...vallahi benim içime hiç sinmiyor. Bu işte bir tuhaflık var.
Ne tuhaflığı be?
Konuşuruz yüz yüze. Gelince anlatırım akşam.
Sen nasılsın?
Aman!
Ben nasıl olayım be?
Gelemiyorum kendime.
Öyle ruh gibi dolanıyorum ortada.
Unutmaya çalışayım diyorum çıkmıyor ki aklımdan.
Kız... Kız anlamıyorum ben. Yani nasıl olmaz be ha?
Arda'm benim çocuğum nasıl olmaz?
-(Bahar ses) Ne oldu? -Aman, aman!
Tamam, kapat. Sonra konuşuruz gülüm.
(Bahar ses) Tamam, hadi konuşuruz akşam, hadi.
Ceyda, ne kırıldı kızım?
Aa!
Ay çok kıymetli bir parçaydı o!
İnsan görür görmez anlar onun kıymetli olduğunu.
Biraz özen gösterir değil mi ama?
Ağlıyor musunuz siz?
Yok, yok.
O kadar önemli değil canım. Kırıldıysa kırıldı.
(Fazilet) Ceyda, kızım önemli değil dedim.
(Fazilet) Tamam şu parçaları toplayın.
Siz de elinizi yüzünüzü yıkayın. Hadi.
(Raif) Nazar çıktı.
Mutlu ailemizin üzerindeki kem gözler dağıldı.
Hem de Fazilet Hanım’ın, anne yadigârı çaydanlığı vasıtasıyla.
(Fazilet) Elinize dikkat edin.
(Bahar dış ses) Merhaba.
-(Kadın) Merhaba. Hoş geldiniz. -Hoş buldum.
Bunlar olacak. Hediye paketi olsun lütfen.
-Bir de değiştirme kartı alabilir miyim? -Tabii ki de.
(Müzik)
Totalde hepsi 180 lira.
Buyurun.
-İyi günler. -(Bahar) Teşekkür ederim.
-Ben teşekkür ederim. -İyi günler. Hoşça kalın.
(Duygusal müzik)
(Ceyda dış ses) Düşündüm ben. Arda benim çocuğum.
(Ceyda dış ses) Hem de bir tek benim çocuğum.
Ben de çalışacağım, uğraşacağım...
...gözüm gibi bakacağım meleğime bir başıma.
Bir başına öyle mi?
Ben ne güne duruyorum burada?
Arda senin çocuğunsa, benim de üçüncü çocuğum. Bunu unutma.
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik)
(Telefon çalıyor)
Merhaba Fazilet Hanım.
(TV erkek ses) İşte budur. Ağlı Piton.
(TV erkek ses) Sekiz numara Baran Engereği.
(Raif) Önünüze bakarsanız sevinirim. Başka bir şey kırılsın istemiyorum.
Bana bak bugün benimle uğraşacaksan, aman diyeyim.
Zaten solumdan kalktım, bir de senin alaylarını çekemem.
O yüzden şimdi dön önüne, şebek mi izliyorsun...
...anasıyla koklaşan yavru ayı mı seyrediyorsun, ne halt edersen et...
...ama benim kafamı bozma.
Burası benim evim, farkındasınız değil mi?
Siz benim kafamı bozmayacaksınız. Ben sizin değil.
-(Fazilet) Hoşça kalın. -(Raif) Nereye gidiyorsun?
Dışarı çıkıyorum.
Belinin ağrısı ne zaman geçti?
Belim... Daha iyiyim.
Onun için şu işlerimi halledeyim.
(Fazilet) Siz de kızım çıkabilirsiniz işiniz bitince.
Yok, kalırım ben. Yalnız bırakmayayım şimdi.
(Raif) Çocuk değilim ben.
Akıl hastası da değilim, başımda beklemenize gerek yok.
Hoşça kalın!
Dışarı gitti diye mi bozuldun sen?
(Müzik)
Üç numaralı masaya bir 'cappuccino' bir de 'latte'.
Şirin bir bakar mısın?
Baban nasıl?
İyi.
Ona nasıl bir iş bulabilirim diye kaç gündür düşünüyorum da.
Zahmet etmenize gerek yok. Babam iş buldu.
-Öyle mi? Hemen? -Buldu denilemez de...
Aslında diyebiliriz. Biraz kucağında buldu gibi bir durum oldu.
(Şirin) Arif sağ olsun.
Kendi kahve dükkânını babam için...
...terzi dükkânına dönüştürmüş.
-Sahi mi söylüyorsun? -Evet.
(Emre) Helal olsun Arif.
Bu devirde senin gibi adam zor bulunur biliyorsun değil mi?
Yok, büyük bir şey değil Şirin abartıyor.
Benim yerimde kim olsa aynı şeyi yapardı zaten.
Emin ol yapmaz.
Bu arada, aranızın düzelmesine çok sevindim.
Şirin, Arif melek gibi adam, üzme onu.
Öyle.
Ben zaten kendisinden özür diledim.
Sağ olsun o da affetti.
Ee, Emre Bey ben...
...muhasebeden geçen ayın giderlerini aldım da size bir şey soracaktım aslında.
Tabii böyle oturalım.
(Gerilim müziği...)
(...)
Affedersiniz efendim.
Ee, Saray apartmanını...
Ah şey hanım... Fazilet Hanım.
Hay Allah ben o kadar çok şaşırdım ki sizi burada gördüğüme.
Kusura bakmayın bir de şey hanım dedim. Buyurun, buyurun geçin.
Merhaba. Ben de çok şaşırdım sizi görünce.
Bahar'a gelmiştim de apartmanı bulamadım. Hangisiydi acaba?
-Siz Bahar'a geldiniz? -Evet.
Haberi var telefon etim.
Burada, hemen burası.
Öyle mi? Önünden geçmişim, görmemişim demek.
-Oluyor bazen öyle. -Hele bizim yaşlarda.
Bu ara bir de yangın geçirmişsiniz.
Çok geçmiş olsun. Bahar anlattı.
Sağ olun. Ne yapalım başa gelen çekiliyor.
-Burası sizin mi? -Evet benim.
Yani çok yeni burası. Benim derken bile tuhaf geliyor.
O kadar ani oldu ki hatta ben size şöyle söyleyeyim...
...buraya ilk giren sizsiniz.
Aa, öyle mi?
Benim ayağım uğurludur.
İnşallah, sizin zaten burada olmanız bile çok büyük bir şeref.
(Enver) Ben bunu çok hayırlı bir işaret olarak kabul ediyorum.
Madem ilk ben geldim...
...o zaman ilk siftah da benden.
Olur, mu canım? Ben hiçbir şey yapmadım. Katiyen olmaz.
Bakın...
...şimdi benim bu pardesümün düğmelerini...
...sağlamlaştırırsanız...
...çok işime yarar.
Bakın düğmeleri nasıl sallanıyor gördünüz mü?
Ben çıkışta uğrar alırım.
Peki, sağ olun eksik olmayın.
Çok teşekkür ederim. Görüşmek üzere.
(Müzik...)
(...)
Hatice.
Hatice, ben akşamdan beri seni bekliyorum dükkânı göstermek için.
Sen neredesin Allah aşkına?
(Müzik)
Niye öyle bakıyorsun sen bana?
Aa!
Yok artık. Duymamış olayım.
Bunu ben duymamış olayım.
Aa! Aa!
Yok, artık yani.
Günahıma giriyorsun.
(Kapı zili çaldı)
Hoş geldiniz. Hoş geldiniz. Buyurun.
Lütfen çıkarmayın, çıkarmayın yarın temizlik yapacağım zaten.
-(Fazilet) Peki. -(Bahar) Buyurun.
Buyurun şöyle geçelim.
Kusura bakmayın, bizim böyle biraz sıkışık bir durumumuz var.
Yok, canım ne kusuru. Çocuklar sever diye.
Çok sağ olun. Teşekkürler.
Ben normalde biliyorsunuz hayatta... Buyurun, buyurun lütfen ayakta kalmayın.
Ben normalde biliyorsunuz hayatta böyle, sizi buralara zahmet ettirmezdim ama...
...siz telefonla aradığınızda...
...buraya çağırmak zorunda kaldım sizi. Çünkü Ceyda'nın oğlu bende.
Benim çocuklarım da yeni okula başladılar.
İlk günlerinde de ben evde olmak istiyorum eve geldiklerinde.
Ondan böyle oldu, kusura bakmayın.
İyi dediniz, iyi ettiniz.
Ben şehrin bu kesimini çok severim.
Epeydir gelmemiştim, bana da değişikli oldu.
Ne güzel.
Ne içersiniz? Ben çayı koymuştum ama daha demlenmemiştir herhâlde.
-Kahve yapayım mı size? -Yok, yok çayı beklerim.
Tamam, hemen bir bakayım.
(Müzik)
Ardacığım günaydın canım. Uyandın mı?
-Arda, Ceyda'nın oğlu. -Öyle mi?
Merhaba Arda.
Sen benim kim olduğumu biliyor musun?
Hani annen işe gidiyor ya...
...belki sana bahsetmiştir Fazilet Hanım diye.
(Bahar) Gel bakalım.
Gel böyle otur.
(Müzik...)
(...)
Daha ne kadar duracağız burada?
Sen ananın, anan olmadığını öğrensen ne yaparsın?
-Pardon? -Anan diyorum işte.
Fazilet.
Senin kendi, gerçek öz anan değilmiş.
Ne yaparsın?
Sevinirim.
Öyle değil gerçekten diyorum.
Yani...
...sen hastanede karışmışsın...
...senin gerçek anan başka bir çocuğu almış...
...Fazilet de seni almış evladı diye.
Kaderime lanet okurum.
Yani arar mısın gerçek ananı?
Yoksa oturur musun oturduğun yerde?
Yani annemin Fazilet Aşçıoğlu olduğu düşünülürse ararım tabii.
Ya gerçek anan daha beter biriyse?
Benim durumumda öyle bir ihtimal yok.
Seninki de şımarıklık ha.
Gül gibi anan var. Kadıncağız üstüne titriyor.
Niye gülüyorsun?
Öyle olsa...
...yani onun çocuğu olmadığımı öğrensin, benden çok annem sevinir.
Niye?
Çünkü o zaman kendi çocuğunu sakat bırakmış olmaz.
Başkasının çocuğunu sakatlamış olur.
(Müzik)
-Çok da güzel demlenmiş. -Afiyet olsun.
Siz telefonda bir şey konuşmak istediğinizden bahsetmiştiniz.
Evet.
Son günlerde bazı endişelerim oluştu.
Şimdi bunu konuşmak ne kadar doğru pek bilemedim.
-İsim vermeden anlatabilirsiniz. -Öyle mi?
Biliyorsunuz biz o koca evde, iki kişiyiz.
Bir yaşlı kadın, bir de engelli...
...genç bir adam. O kadar.
Onun için evimizde çalışacak kişinin nasıl biri olduğu...
...beni için çok önemli.
Bayağı tedirginim.
O kişiden dolayı.
Problemler yaşamaktan korkuyorum. Güvenlik açısından.
Arkadaşımla ilgili bir sıkını mı yaşadınız?
Son günlerde bir hayli canı sıkkın onu görüyorum da.
Ama ondan önce bir telefon konuşmasına şahit oldum.
(Fazilet) Yanlış anlamayın dinlemedim. Arkadaşınız yanımda konuştu.
Galiba babasıyla...
...bazı sorunlar yaşıyorlar.
Evet, doğru yaşıyorlar.
Yani nedir...
...nasıl insanlardır, kimdirler...
...falan, bunların hiçbirini ben bilmiyorum.
Bayağı bir tartışma oldu aralarında.
Vallahi gecelerdir uyku tutmuyor beni.
Birisi kapımıza mı dayanır, evde şiddet vardır...
...bizim eve de yansır mı diye bayağı endişelerim var açıkçası.
Hiç endişelenmenize gerek yok Fazilet Hanım.
Gerçekten hiç böyle bir endişeniz olmasın. Çünkü...
...babası çok beyefendi biridir.
İyi eğitimli, kibar, çok nazik bir beydir kendisi.
(Bahar) Böyle bir endişeniz asla omasın.
Allah Allah!
(Kapı vuruldu)
-Çocuklar geldi. Affedersiniz. -Rice ederim.
(Bahar) Hoş geldiniz. Nisancığım ne oldu?
-(Nisan) Ben o okula gitmeyeceğim. -(Bahar) Tamam, ne oldu?
-(Bahar) Kızım bir dur. -(Nisan) Çünkü...
Nisancığım, Dorukcuğum Fazilet Hanım misafirimiz.
Merhaba Nisan.
Merhaba Dorukcuğum.
-Merhaba. -Merhaba.
Fazilet Hanım çok iyi bir yazar biliyor musunuz?
Ben genç kızken hep onun yazdığı romanları okurdum.
Aa, ben izninizi alayım.
Ana, kız konuşun siz de. İşim bitti zaten.
Ama Fazilet Hanım bir çayınızı içseydiniz.
Başka bir zaman inşallah.
Bir şey sorabilir miyim? Roman ne demek?
Roman... Yani hikâyeleri anlatıyorum.
Bize de hikâyeler anlatır mısınız?
-Dorukcuğum. -(Fazilet) Tabii anlatırım.
Ama şimdi değil.
Şimdi annenle ablan bir şey konuşacaklar.
-(Fazilet) Sonra tamam mı? -(Doruk) Tamam.
Ben bir daha o okula gitmeyeceğim.
Ne oldu güzelim söyle bana?
Okuldaki herkes İngilizce biliyor. Ama ben bilmiyorum.
Ama Nisancığım bunu konuştuk. Öğretmenlerinle de konuştuk.
Sana ek ders koyacaklar, merak etme.
Anlamıyorsun. Bir tek ben İngilizce bilmiyorum.
Bir tek ben.
Ben biliyorum.
Güzelim benim, bak sen çok akıllı, zeki ve çok çalışkan bir çocuksun.
(Bahar) Emini çok kısa bir sürede aradaki farkı kapatacaksın.
Lütfen üzülme. Ben de sana yardım edeceğim.
Sen İngilizce bilmiyorsun ki.
Öğrenirim.
-Öğrenemezsin. -Bal gibi de öğrenirim. Bak gör.
Hiç üzülme Nisancığım senin yaşında lisan çok çabuk öğrenilir. Korkma.
Şimdi bana söz verin. İkiniz de bana ziyarete geleceksiniz.
Ben de size hikâyeler anlatacağım.
Hem de pasta yerken.
-Olur, mu anne? -Olur tabii. Neden olmasın.
Biliyor musunuz? Benim oğlum da sizin okulunuzdan mezun.
Ya!
-Vay be! -Öyleymiş.
-(Fazilet) Ya. -Ne güzelmiş.
Hah.
(Fazilet) Aman, aman ben alırdım.
Yok, yok siz zahmet etmeyin. Ben Bahar'ı aradım...
...çıktı dedi sizin için ben de yürütmeyeyim dedim.
Efendim düğmeleriniz sağlamlaştırıldı...
...bir de astarda küçük bir sökük varmış, onu da hallettim. Buyurun.
Öyle mi? Çok zahmet oldu, çok teşekkür ederim.
Rica ederim. Buyurun, buyurun. Evet, yine bekleriz.
Ben de beklerim.
Bahar'la çocuklar bana ziyarete gelecekler.
-Öyle mi? -(Fazilet) Evet, evet.
Çocuklar yazar olduğumu öğrenince, hikâye dinlemek istediler.
Ben de Nisan'la Doruk'a söz verdim. Hikâye anlatacağım onlara.
Ne güzel, ne güzel.
Siz de müsait olursanız sizi de beklerim.
-Teşekkür ederim. İnşallah. -Çok teşekkür ederim.
Güle güle.
(Müzik)
Kapı önünde beklemeler, pardüsüyü ayağına kadar götürmeler...
...yine bekleriz efendim demeler, bir kırılmalar, bir bükülmeler.
Hatice vallahi bak küseceğim yani.
Ne oldu, sen bu yaştan sonra kıskançlığa mı başladın?
Gerçi sen hep kıskançtın da.
Kıskanç mıydım ben? Gerçekten?
Öyle tabii. Olur olmaz şeylerden, neler çıkardığını unuttun mu?
En saçması bu oldu. Bu olacak bir şey mi?
Koskoca Fazilet Aşçıoğlu beni ne yapsın?
Kimim ben? Terzi Enver.
Tabii canım öyle. Bir yanda koskoca Fazilet Aşçıoğlu bir yanda Hatice.
Fazilet Hanım kim? Hatice Hanım kim?
Hatice, canımın içi ben öyle mi dedim?
Tabii ki öyle dedin.
-Neyse ben gidiyorum. -(Enver) Ne zaman geleceksin?
Gelmeyeceğim. Fazilet Hanım gelsin sana.
Hatice!
(Müzik...)
(...)
-Merhaba Enver Bey. -Emre Bey merhaba.
-(Emre) Müsait misiniz? -Müsaidim, müsaidim buyurun.
-Nasılsınız? -Teşekkür ederim. Siz nasılsınız?
-Teşekkür ederim. -Siz...
...Ceyda'yı görmeye geldiniz tabii ama...
...Ceyda gelmedi daha. Gecikeceğim dedi ama Arda bizde.
-Siz doğrudan Bahar'a çıkın isterseniz. -Aslında ben size geldim.
Hem bir hayırlı olsun diyeyim dedim.
Hem de şunları tadilat için size bırakayım istedim.
-Bana getirdiniz bunları? -(Emre) Evet.
İnsan bekâr olunca, bir de elinden iş gelmeyince böyle birikiyor işte.
Üstlerine not yazdım. Neler yapılacağını.
Ama ben aslında size, gömlek diktirmek için gelmek istiyorum.
Çünkü ne kadar iyi gömlek diktiğinizi biliyorum.
-(Emre) Uygun bir zamanda. -Sağ olun. Sağ olun.
Arkadaşlarıma da bahsedeyim diyorum, burada ne kadar iyi bir terzi olduğundan.
Terzi işlerini de onlar buraya getirsin.
Eksik olmayın. Ben size bir şey ikram etseydim.
Benim biraz acelem var başka bir zaman, olur mu?
Tabii siz Arda'yı göreceksiniz. Ben hiç baba, oğul arasına girmeyeyim.
-İyi akşamlar. -(Emre) İyi akşamlar.
(Müzik...)
(...)
Ne işin var burada?
Enver Bey'e hayırlı olsun demeye geldim.
İyi.
Ben sana bir şey diyeceğim.
Ben şeye tekrar baktırdım da.
Neye?
Çocuğa işte. Arda'ya.
Doğru demişsen sen. Senden değilmiş.
(Ceyda) Benim o aralar biraz karışıktı da.
Öyle mi? Karıştı demek.
Kusura bakma, bir yanlışlık olmuş.
(Duygusal müzik)
Bir yanlışlık. Tabii canım ufak bir hata.
(Emre) Bir adama gidip bu çocuk senin çocuğun demek, ne kadar kolay değil mi?
Emin olmadan, onun hayatını mahvetmek, altüst etmek.
Sonra sokakta görüp arkasından... Emre ya...
...hazır karşılaşmışken söyleyeyim sana...
...meğerse Arda senin çocuğun değilmiş. Ne kadar kolay işler bunlar böyle.
Tamam işte, yani oldu bir kere.
Ne yapalım?
Şimdi önemli olan, ortaya çıkmış olması.
Yani, ben de senden sanıyordum zaten.
Sonra iyice düşününce...
Anladım, anladım.
(Duygusal müzik)
Sen neye kızıyorsun?
Zaten benden değil diyordun.
Ben de aynı şeyi diyorum işte sana.
Arda senden değil.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ceydacığım.
Babalık ne yapıyorsun, kapatıyor musun dükkânı?
(Enver) Yok, kapatmıyorum.
Emre Bey sağ olsun bir yığın tadilat getirmiş de onları yapacağım ben.
Ceydacığım kusura bakma benim çok kafama takıldı da.
Emre Bey neden Arda'yı görmeden gitti?
Ne bileyim ben, adamın işi varmış gitmiş işte.
Ama insan buraya kadar gelip evladını beş dakika görmeden gider mi?
(İç çekiyor)
Babalık be...
...ben şu konuyu bir açıklığa kavuşturayım, daha da kimse...
...bununla ilgili bir şey sormasın bana, olur mu?
Hah Arif! Gel anam, gel sen de gel.
Hayırdır, ne oluyor?
Hani benim Arda var ya.
Onun babası Emre değil, tamam mı?
Nasıl yani?
Vallahi koca adamsın babalık be...
...bunun nasılını da anlatmayayım artık ben.
-Ben öyle birinden peydahlamışım işte. -Ceyda!
Kurban olurum bir şey söyleme.
Bununla ilgili de daha bana kimse bir şey sormasın.
Tamam mı?
(Enver) Peki kim bu çocuğun babası?
Ay, vallahi bilmiyorum o kadar detayını da.
(Ceyda) Hadi, hadi iyi akşamlar size. Of!
Sarhoş mu bu?
Sanmıyorum.
(Bahar) Al canım.
Yaşa be Bahar.
Çok iyi oldu bu para şimdi.
İnşallah yemeklerini de beğenirler de...
...devamı gelir şu işin. -Yok.
Yok Ceyda gelmesin devamı falan.
Niye be?
Ya...
O adam hiç öyle hayırsevere falan benzemiyordu, ben sana diyeyim.
Yok öyle yardımseverlikmiş, yok insanlara yemek yaptırmakmış falan...
...yalan dolan, hepsi palavra.
Orada başka işler dönüyor.
Adam resmen, filmlerde gördüğümüz kötü adamlara benziyordu ya.
Kız emin misin be?
Öyle boşa kuşkulanıyor olma sen?
Gül gibi işi kaçırmayalım be.
Ceyda, ben niye boşu boşuna böyle bir şey söyleyeyim?
Ben de iş diye yanıp tutuşuyorum burada, biliyorsun hâlimi.
Ama yok yani. Sen de görsen o adamı, anlarsın ne demek istediğimi.
Yok, biz bulaşmayalım bu işe ne olursun.
Of!
Aman be, Berşan'ın bulacağı işe...
Kız iki gram mutlu olalım dedik, gene kaldı şuramızda.
Üzülme, biz hallederiz.
Neyse hadi ben Arda'yı alayım da gideyim artık.
Gel.
Yok gülüm hiç kafam kalabalık kaldıracak durumda değil.
Zaten şu işe de canım sıkıldı.
Peki.
-Arda yemeğini yedi bu arada. -Sağ olasın.
(Bahar) Ardacığım, annen geldi canım.
(Bahar) Dur yavaş!
Ceyda abla bak, annem bize ne aldı!
Geç, geç.
Çok güzelmiş be, güle güle giyin.
-Teşekkür ederiz. -Teşekkür ederiz.
(Bahar) Geldik!
(Müzik)
Kız bu ne be?
Hediye işte, bir şey değil.
Sen ne yaptın be?
Bir şey yapmadım ya. Para alınca çocukları sevindireyim dedim.
Arda'ya ne gerek vardı?
O ne demek ya?
Onlar bizim çocuklarımız, üçü de ikimizin çocuğu.
Ben oğlumu ayıramadım tabii ki de.
Aman be, kurban olurum ben sana.
(Nisan) Sevgi çemberi.
(Gülüyorlar)
Güle güle giysin, güzel günlerde inşallah.
-Sağ ol gülüm. -(Bahar) Bu da montuyla...
...öbür ayakkabısı. -Sağ ol canım.
Arda hadi gel, evimize gidelim.
İnşallah bir gün kendisi de sana teşekkür eder Bahar ablası.
-Görüşürüz. -Hadi girin içeri siz de.
Dur annem, dur.
(Bahar) Yavaş.
(Enver) Ceyda, Ceyda!
Kızım sen bana doğru mu söyledin aşağıda?
Bahar anlatsın sana babalık.
Neyi anlatayım ya?
Emre Bey, Arda'nın babası değilmiş dedi Ceyda...
...Arif'le ikimize söyledi.
Doğru demiş.
(Şirin) Ne?
Arda, Emre'den değil miymiş?
Nasıl ya?
Değil işte, öyle.
Nasıl olmuş? Emre biliyor mu?
Biliyor.
Şu işe bak.
Bizim Ceyda bayağı Emre'ye...
...Arda senin çocuğun diye yutturmaya mı çalışmış?
Vay!
Çocuk kimden peki?
Hişt, hişt çocuklar duyacak!
(Nisan) Duyduk biz.
Sana ne ya?
(Kapı kapandı)
Yavrum sen niye çeneni tutamıyorsun?
Ama çok önemli bir konu.
Allah Allah!
Vay!
(TV erkek ses) Dört metre uzunluğunda ve 27 kilo olabiliyor.
Ay!
Ay, hadi iyi geceler ben yatıyorum.
(Fazilet) Aa!
Çamur var tekerleklerde, nasıl oldu o?
Dışarı çıktım.
Efendim?
Ceyda'yla dışarı çıktım.
Nasıl?
Beni zorla dışarı çıkardı desem daha doğru olur.
İte kaka parka götürdü.
-(Ceyda) Bana bak ne diyeceğim. -Kaç kere söyledim size...
...bu odaya kapıyı çalmadan girmeyeceksiniz!
Çıkın dışarı!
Ay tamam canım, görmediğimiz şey değil.
Dur zaten yanlış ilikliyorsun, dur.
-(Ceyda) Anam bak senin-- -Yardım mı istedim sizden?
Bak anam, senin evde oturmaktan sinirlerin kalkmış. Tamam mı?
O yüzden şimdi çıkacağız dışarı, dolanıp, hava alacağız.
Yok, ben hiçbir yere gelmiyorum.
Bak şimdi, benim cinlerim tepemde.
Bana biri demişti, baktın aklını yitirecek gibi oldun...
...sal kendini sokağa, yürü.
O yüzden ben de şimdi salacağım kendimi sokağa, yürüyeceğim.
Git yürü, sana yürüme diyen mi var?
Laftan anlamıyor musun sen? Ben seninle hiçbir yere gelmiyorum!
Bal gibi de geliyorsun.
(Hareketli müzik)
Kazağını da ben mi giydireyim?
(Fazilet) İte kaka parka mı götürdü?
Ne demek ite kaka götürdü?
Hayatımda hiç duymadım böyle bir şey.
Niye beni aramadın?
Aramadım.
Çünkü...
...hoşuma gitti.
Hoşuna mı gitti?
Evet, hoşuma gitti.
İyi geceler.
(TV erkek ses) Yeryüzünün ölümcülleri, bu yılansa...
...birçok farklı özelliğe sahiptir.
(Hareketli müzik)
(Ceyda) Ay!
Anam bu kaldırımlar da yamuk yumuk.
(Ceyda) Of!
Anam nasıl geçeceğiz biz buradan?
Terbiyesize bak.
Dur ben şuna bir selam bırakıp geleyim.
(Hareketli müzik)
(Kapı vuruluyor)
Berşan?
Kız, ne işin var senin bu saatte burada?
Müjde getirdim sana.
Ne müjdesi?
Patron yaptığınız yemekleri çok beğenmiş, yarın yine istiyor.
İşi aldınız yani hadi hayırlı uğurlu olsun.
Niye öyle bakıyorsun kız?
Bana bak Berşan.
Bu herifler karanlık tiplermiş, öyle diyor Bahar.
Ne iş? Başımızı belaya mı sokacaksın sen bizim?
Kız senin bu Bahar iyice delirmiş.
Tabii yani, kocayı ikinci kez mezara koyunca kafa gitmiş onun.
Ya niye, insan yemek yapmaktan niye suçlu olsun? Niye şey olsun?
Saçmalama Ceyda. Aa!
Hiç güleceğim yoktu vallahi.
(Berşan gülüyor)
Yemek yapmaktan tutuklusunuz, oldu.
Tövbe estağfurullah.
Öf! Tamam be gülme.
(Berşan) Ne gülme? Ama komik.
Ya bir şey söylemeden önce...
...bir tartın, bir ölçün biçin, bir kulağınız duysun ne diyorsunuz.
Neyse tamam. Şimdi ben bu kapıdan çıksam...
...50 tane kadın bulurum bu işi yaptıracak.
Ama sen benim arkadaşımsın diye ben sana yarasın istemiştim.
Neyse, hadi eyvallah.
Tamam be dur, dur.
Söyleme kimseye. Tamam, biz yaparız.
Ne yapacağız peki, yani ne yemek yapacağız?
Yani Bahar tencere falan bir şeyler dedi de anlamadım ben.
Yemeklerle teslim etmiş onları. Bari tencereleri getirseydin.
Oldu canım, hizmetçiniz mi var sizin ya?
Öküz ölüsü gibi ağır o tencereler, ben onları taşıyamam buraya kadar.
(Berşan) Gidip onları Cem Bey'in oradan alacaksınız.
Sonra da nereye verilecekse vereceksiniz yani.
(Berşan) Dur bak. Dur iyi hatırlattın, listeyi getirmiştim.
(Berşan) Liste bu, bunlar da yapılacak yemeklerin parası.
Arttırdığınız sizin olur ama sakın malzemeden çalmayın.
Kız ne diyorsun be? Ne çalacağız, hırsız mıyız biz?
Tamam canım iyi, hadi görüşürüz.
Hadi hayırlı işler size.
(Müzik)
(Duygusal müzik)
(Yaklaşan ayak sesi)
Aa Ceyda, beni mi bekliyordun sen?
Evet, bekliyordum.
-Şey dün akşam Berşan uğradı da-- -Hayır Ceyda!
Kız bak, kurban olurum bir dinle bak vallahi...
...çok sevmişler yemeklerini be. -Hayır Ceyda, hayır olmaz.
Ya... Ya bak, ben...
...dün sordum Berşan'a, bu herifler böyle böyleler mi dedim.
Vallahi kız (Bip) güldü bana.
Yemek yapmaktan insanın başı belaya mı girermiş, dedi.
Sonra düşününce de...
...bana da mantıklı geldi. Ne yapıyoruz ki biz?
Yemek yapıyoruz. Hırsızlık yapmıyoruz ki.
-Ne olacak ki yemek yapmaktan? -Ne olacağını bilmiyorum...
...ama hissediyorum kötü bir şey olacak. Tamam mı? Olmaz.
(Ceyda) Ya bak kurban olurum çok borcum var be.
Şimdi Emre'den de kuruş gelmeyecek.
Bari böyle bir iki kere yapalım da...
...şu Yusuf'a olan kira borcumu ödeyeyim.
Of Ceyda!
Tamam sadece iki kere yapacağız, tamam mı?
Başka yok ama iki kere.
Hah tamam, tamam Allah razı olsun.
Bak şimdi burada, para ve şey var...
...liste var, bunları yapacakmışsın tamam mı?
Ama şey, haspam Berşan tencereleri taşıyamamış.
Yani gidip alman gerekiyor.
Onları alırken de işte teslim edeceğin adresi verecekmiş sana patron.
-Kız Bahar. -Ne?
Bak, malzemeden artan para yine bizim olacakmış.
Görüşürüz Ceyda.
(Gerilim müziği)
Merhaba Şirin.
Abin çıktı, iki saatten önce gelmez, boşuna bekleme.
Ben zaten onu görmeye gelmedim.
Emre'yi almaya geldim.
Ne alaka?
-(Emre) Ne zaman geldin? -Şimdi.
Hoş geldin canım.
-Hoş buldum. -Bir kahve içmek ister misin?
-Yok, gidelim. -Tamam.
Ben gelmem artık yarın görüşürüz.
Tabii.
(Müzik...)
(...)
Günaydın Enver abiciğim.
-Günaydın Baharcığım, gelsene. -Nasılsın, iyi misin?
-(Enver) İyiyim. Sen nasılsın? -İyiyiz, sağ ol.
Gel canım, otur.
Bak mandalina getirdim Arda'ya, sen de yersin.
-(Enver) Sağ ol. -Gel canım, çıkar bunu.
Sen hiç Arda'yı merak etme biz onunla güzel güzel geçiniyoruz.
Merak eder miyim hiç?
Şunu çıkartalım da terlemesin.
Sen tencereleri almamışsın. Eve mi çıkacaksın bir daha?
Yok Enver abi.
Önce patrona uğrayacağım, tencereleri ondan alacağım...
...yemekleri koyacağım öyle ihtiyaç sahiplerine götüreceğim.
İnşallah yakındır buraya.
Ama ben düşünüyorum sabahtan beri şöyle yapsam diye.
Ben tencereleri alsam, yemek kaplarına koysam yemekleri.
En azından orada döksem, sonra götürsem ihtiyaç sahiplerine.
Daha mantıklı, değil mi?
Ama yok, o zaman da yemekler soğuyabilir.
Git gel yapacağım, ne yapayım?
Soğur soğur tabii de kızım. Sen niye illa o tencerelerle götürüyorsun?
Bilmiyorum ki adam öyle istiyor.
Herhâlde temiz görünsün ihtiyaç sahiplerine falan diye.
Berşan da anlattı ama anlamadım. Neyse öyle yapacağım işte.
Allah Allah!
Aa!
O şeydendir bak, bizim Hatice hep öyle der...
...bu tencere iyi pişiriyor, öbürü iyi pişirmiyor falan.
Patron ondan öyle istiyordur. Bizim Hatice gibiyse.
Yok öyle de değil. Benim o tencerelerde pişirmem de yasak.
Aman anlamadığım şeyi sana anlatmaya çalışıyorum, boş ver.
Ben istedikleri gibi yapayım da neyse.
Hadi kolay gelsin Enver abiciğim.
-Tamam. -Görüşürüz Ardacığım.
-Güle güle git kızım, hadi yavrucuğum. -Kolay gelsin.
Çırak, hazır mısın? Bugün düğme dikmeyi öğreteceğim ben sana.
Ben şunu bitireyim, ondan sonra düğme.
(Nefes veriyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
Merhaba. Ben Cem Bey'le görüşecektim de.
Müsait mi acaba?
Kendisi şu an burada ama biraz meşgul.
Siz buyurun, gelir birazdan. Buyurun.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim, buyurun.
(Gerilim müziği)
Allah'tan başka bir şey isteseymişim olacakmış.
-Pardon, korkuttum mu sizi? -Yok, ben...
O taraftaydınız ya, oradan gelirsiniz diye düşündüm.
Böyle arkamdan yaklaşınca bir an boş bulundum, korktum.
Neyse...
Allah'tan başka bir şey isteseymişim olacakmış, dedim.
Onu duydunuz mu?
Anlayamadım, pardon?
Dün siz buradan giderken...
...umarım tekrar görüşürüz demiştim.
Tekrar görüştük.
Acaba o an evren beni dinliyor muydu?
Yani başka bir şey isteseydim, gerçekleşir miydi sizce?
Bilemiyorum.
Bilemiyorum ama tabii yani eskiler der öyle...
...Allah'tan başka bir şey isteseymişim diye derler öyle eskiler.
(Gerilim müziği)
Hayırlı olsun.
Sağ olun.
Eliniz çok lezzetliymiş.
Afiyet olsun.
(Gerilim müziği)
Cem Bey ben tencereleri ve...
...bir sonraki yemeği götüreceğim yerin adresini, kimden alabilirim?
Ve parayı.
O da var tabii.
(Gerilim müziği)
Çok teşekkürler zahmet oldu size de, sağ olun.
Adres ve ücretiniz tencere içindeki zarfta mevut. Kolay gelsin.
Teşekkür ederim.
(Gerilim müziği)
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Affedersiniz. Şu adres neresi biliyor musunuz?
-100 metre ileride, solda olacak. -Sağ ol, teşekkürler.
Rica ederim.
(Müzik)
(Bahar) 223...
225 B...
Ay, bu A.
Bu herhâlde B.
Ay!
225 B.
Ay, of!
Of!
Merhaba, ben yemek...
Yemekleri getirdim de.
Geç.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Bahar) Ee...
Sakıncası yoksa ben torbalarımı alabilir miyim?
Niye?
Başka torbam yok da.
(Gerilim müziği)
(Erkek) Alın bunları içeri götürün.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Fotoğraf çekildi)
(Gerilim müziği)
Ceyda, korktum diyorum korktum. Niye anlamıyorsun sen beni?
(Ceyda ses) Amma abarttın Bahar be!
Kız sana bir şey yaptılar mı diyorum, yapmadılar diyorsun.
Anlamıyorum ki ben ne oluyor.
Tamam, bana bir şey yapmadılar ama hâlleri bir garipti diyorum sana.
Ben çıkmadan önce bir dışarı bakmalar, bir şeyler.
(Ceyda ses) Neyler?
Amma uzattın be Bahar.
Kurban olayım ikimizin de çok ihtiyacı var o paraya.
Bak vallahi söz, bir dahaki sefere ben götüreceğim, söz.
Ben ne diyorum, sen ne diyorsun? Sen ya da ben ne fark edecek?
Neyse geldim mahalleye ben. Konuşuruz sonra.
Hadi, inşallah çocuklara geç kalmamışımdır. Hadi görüşürüz.
(Bahar) Hah!
-(Doruk) Vereceğim. -(Nisan) Vermeyeceksin dedim.
-Vereceğim. -(Nisan) Verirsen döverim.
Ne oluyor burada? Kusura bakmayın.
-Rica ederim. İyi günler. -İyi günler.
Nisan beni dövecekmiş, öyle söyledi.
Evet, dedim.
Nisan, bizim evimizde kimse kimseyi dövemez. Önce bu konuda bir anlaşalım.
Bu konuda anlaşmadan da niye kardeşine öyle söylediğini sormayacağım sana.
Ama anne--
Aması yok kızım bunun, aması yok.
Bu dünyada kimsenin kimseye vurma hakkı yok, tamam mı?
Ben vurmadım ki. Döverim dedim.
Tamam, öyle söylemeni de istemiyorum.
-Tamam mı? Anlaştık mı? -Tamam.
Şimdi ikiniz yukarı çıkıyorsunuz, en ufak bir sesinizi bile duymayacağım.
(Bahar) Ben de Arda'yı alıp geliyorum.
Tamam. Geç.
(Bahar) Geç bakalım, geç içeri. Otur koltuğa.
(Bahar) Gel Ardacığım, gel canım.
Otur sen de böyle.
Anlatın bakalım şimdi, ne oldu?
Ben okulda resim yaptım.
Öğretmenim resim yapın dedi.
Çok çok çok güzel bir resim yaptım.
Bulut yiyen keçi resmi yaptım.
-Bulut yiyen keçi mi? -(Doruk) Evet.
Tamam.
Çok güzel bir resim. Öğretmenim çok beğendi.
Birine hediye et, dedi.
Nisan kime hediye edeceksin, dedi.
Ben de Arif abime hediye edeceğim, dedim.
O da hayır, dedi.
Ben de ona hayır dedim.
Sonra o bana, ben seni döverim, dedi.
Tamam, dövmem. Ama o da vermesin.
Nisancığım, bunu sana önceden söyledim...
...bir kere daha söylüyorum.
Olan olay bir kazaydı.
Tamam mı kızım?
Kaza demek, birinin bir şeyi bilmeden, istemeden, yanlışlıkla yapması demek.
Arif abiniz bilerek, isteyerek...
...anneannenize ve babanıza zarar vermedi. Tamam mı, anladın mı?
Ama zarar verdi. İkisi de öldü.
Gelme peşimden. Bıktım senden, tamam mı, bıktım.
Gelirim, orası benim de odam.
(Doruk) Ah! Burnum.
(Bahar) Ne oldu? Tamam.
Dur, dur, dur. Tamam, sakin ol.
Tamam, bir şey yok. Sakin ol.
Ben gerçekten bilerek yapmadım.
Tamam kızım. Ağzından nefes al. Tamam Nisancığım. Peçete getir.
Tamam, başını öne eğ.
Ağzından nefes al ver. Seni hastaneye götüreceğim. Merak etme, tamam mı?
-Hadi Nisan! -(Nisan) Tamam anne, geldim.
(Nisan) Anne, gerçekten bilerek yapmadım.
Tamam, bir şey yok kızım.
Ben şimdi Enver dedenizi arayacağım, gelecek yanınıza, tamam mı?
(Bahar) Kardeşini hastaneye götürüp geliyorum.
-Anne, çok kanıyor. -Kızım, bir kaza oldu. Sakin ol.
Başını öne eğ. Bekleyin burada.
(Nisan) Allah'ım, ben ne yaptım?
-Ümitciğim, kolay gelsin. -Teşekkürler.
Arif!
-Bir şey mi oldu? -Hayır, bir şey olmadı.
Ben de seninle eve kadar yürüyebilir miyim?
Beraber yürüsek, yani...
...yollar karanlık olduğu için ben korkuyorum biraz.
Olur, yürüyelim.
Sağ ol.
(Müzik)
Alo? Kız Bahar, ne oldu Dorukcuğum'a?
Gel annem.
Arda'yı alırken babalık dedi. Burnu falan kanadı diye.
Hay Allah be gülüm, geçmiş olsun sana.
İyi, iyi ya şimdi.
Bak, sen Nisan'ı merak etme, tamam mı?
Ben dedim babalığa alayım ben diye de.
Şirin yokmuşmuş, biz kalırız deyince, öyle bıraktım onları.
Ama sen gelince yine bana haber et, olur mu? Gel annem.
Tamam gülüm, tamam. Hadi görüşürüz.
(Ceyda) Dur annem, şöyle geç sen. Geç annem.
Bak, Dorukcuğum'u merak etmemize gerek yokmuş.
İyiymiş.
Ben ne yapayım sana?
Meyve getireyim. Olur mu?
Meyve getireyim ben sana.
Ay vallahi, ucuz atlatmış Dorukcuğum, Allah korumuş.
Bahar'ımın da tabii yüreği ağzına gelmiş.
Haklı kadın tabii.
Yani bir de böyle çocuklarını gerçekten dövenler edenler var.
İnsan nasıl yapar?
İnsanın içi parçalanır.
(Bahar dış ses) Öteki çocuk ne olacak, senin doğurduğun?
(Ceyda dış ses) Ne olmuş ona?
(Bahar dış ses) Ben de onu diyorum, ne olmuş ona? Nerede şimdi, ne yapıyor?
(Geçiş sesi)
Ne biliyorsun iyi bakıldığını?
İyi insanların yanında olduğunu nereden biliyorsun?
Sağlıklı olduğunu, mutlu olduğunu?
Belki de sana ihtiyacı vardır.
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Arif ses) Alo, Ceyda?
Arif, ee...
Sen bana bir uğrayıversene acil.
Bir şey mi oldu? Bahar, çocuklar iyiler mi?
Yok, yok. Şey, Dorukcuğum düşmüş, burnu kanamış.
Bahar hastaneye götürmüş ama iyilermiş.
Doruk mu düşmüş? Nasıl düşmüş?
Ne olmuş Doruk'a?
Evde Nisan'la böyle itişiyorlarmış, Dorukcuğum burnunu kapıya çarpmış.
Bahar hastaneye götürmüş ama iyilermiş.
Ben sana başka bir şey diyeceğim.
Geliversene bana.
Şimdi mi?
Evet, şimdi.
Yardımın lazım.
İyi, tamam. Yoldayım ben zaten, gelirim on dakikaya.
(Arif ses) Önce bir eve uğrayayım, sonra hemen gelirim sana.
Tamam. Sağ olasın.
Görüşürüz.
Nasılmış?
İyiymiş, merak etme.
Çok şükür. Sen öyle tepki verince, korktum ben de bir şey oldu sandım.
Yani tam olarak ne olmuş?
Nisan kapıyı itince, çocuğun burnuna çarpmış.
Kanayınca da işte Ba...
Ablan telaşlanıp hastaneye götürmüş. Ama iyilermiş, geri dönüyorlar şimdi.
Anladım.
Hadi gidelim o zaman.
(Müzik)
(Nisan) Nerede kaldılar?
Yarım saat önce yoldayız dediler ya canım.
Bak, ne yapalım, bir beş dakika geçsin yine arayalım, olur mu?
Hadi ne olur üzme kendini.
Çok canı acıdı, çok ağladı.
Çocuklar korktukları zaman ağlarlar öyle. Acıdan değildir o.
Ama Dorukcuğum hiç ağlamaz ki.
(Kapı vuruluyor)
Hah, Dorukcuğum geldi.
(Nisan) Dorukcuğum, Dorukcuğum.
Şirin, sen mi geldin?
Ablamları bekliyordunuz, değil mi?
Nisan, güzelim. Gel.
Kardeşinin canı yandı diye sen üzüldün mü?
Evet.
Ama sen kardeşinin canını bilerek yakmadın ki? Kazayla oldu.
Arif abim de bilerek yapmadı ona bakarsan.
Onunki de kaza.
Nisan.
Aynı şey değil.
Niye değil ki?
Sen kardeşini öldürmedin.
Kardeşinin canını yaktın diye, seni kimse hapse atmaz. Değil mi?
Ama o suçlu. Suçlu olduğu için hapse girdi.
Suçsuz olsaydı zaten hapse atmazlardı.
Ama o da istemeyerek yaptı.
Nereden biliyorsun? Belki de isteyerek yaptı.
Bir hatırlasana, yani babanla sürekli kavga etmiyor muydu?
Zaten babanı sevmiyordu ki.
Gel buraya.
Hâlâ yoklar mı?
Yoklar. Gelmediler daha.
(Kapı zili çalıyor)
Hah, Arif. Sağ olasın. Gel, gel, gel.
Hadi, sen hemen mutfağa geç.
Ne oldu?
Ben şimdi sana bir şey diyeceğim ama bak yemin et kimseye demeyeceksin.
Hele bak Emre'ye asla. Ölsen bile demeyeceksin.
Tamam.
-Yemin et. -Tamam dedik ya.
Yok, öyle tamam demekle olmaz. Yemin etmen lazım, çok önemli bir konu.
Tamam, yemin ediyorum.
Bak, kurban olurum, eğer sana anlattığımı Emre duyarsa, Arda'mı benden alırlar.
Bak, evladımdan olurum. Yani yüzünü bile göremem bir daha.
Fesupanallah! Kızım, tamam dedik ya.
Yemin de ettim. Hadi ne söyleyeceksen söyle.
Hani Arda, Emre'den değildi ya.
Ee?
Benden de değil.
-Ne? -Hişt! Bağırma, çocuk duyacak.
Kızım, ne demek bağırma?
Söylediğin lafa bak, ne demek çocuk senden değil?
Karışmış bunlar hastanede.
Benim doğurduğum çocuğu başkası almış. Ben de Arda'mı almışım.
Emin misin peki?
Sen nereden biliyorsun?
Rüyama girdi Arif.
Ak sakallı dede geldi, baba doğru da çocuk yanlış dedi. Oldu mu?
Ceyda, dalga geçme, bir şey sordum.
Eminim tabii. Emin olmasam sana anlatır mıydım? Test yaptık herhâlde.
Kesin yani.
Bak, ben bunu sana niye anlattım şimdi.
Ben bunu eşelemeyecektim de aslında...
...Bahar kafama soktu.
Yani senin doğurduğun çocuk nerede, iyi mi, iyi bakılıyor mu...
...anası babası sağ mı diye.
Yani ne bileyim, sonra ben de böyle düşününce...
...hani bir öğrenirsek.
Çocuk iyi mi, hoş mu?
Yani kimsenin düzenini bozacağımdan değil bu saatten sonra.
Zaten Arda'mı da vermem kimseye.
Ama hani çocuğun durumunu öğrenirsek...
...içim rahat eder belki dedim.
Ee, ben ne yapacağım peki?
Sen değil, Kısmet.
Yani onun eli kolu maşallah pek bir uzun.
Belki düşündüm, bulur yani. Hani benim çocuk nerede, kimlerle?
Senin de kafa gitti tabii.
Ben sana bir kahve yapayım. Zaten ben de iyi değilim.
Aa, bak ne diyeceğim.
Kurban olurum ama Emre'nin haberi olmasın bu sana anlattıklarımdan.
Bak, mazallah öteki çocuğu aramaya falan kalkar.
Vallahi alırlar Arda'mı benden. Yetiştirme yurduna falan gider çocuk, Allah korusun.
Tamam mı?
Tamam, tamam.
Şey, ara. Ara hadi Kısmet'i.
-Şimdi mi arayayım? -Evet, şimdi tabii.
Bak, onu da tembihle.
Aman diyeyim yani kimseye duyurmasın bak, kurban olurum.
Tamam, tamam.
(Telefon çalıyor)
Abi?
Alo? Kısmet, merhaba.
Kusura bakma, bu saatte seni rahatsız ettim ama.
Bir şey mi oldu?
Yok, yok. Bana bir şey olmadı, telaşlanma.
Yani bir şey oldu da bana değil.
Ceyda'yla ilgili.
Ne olmuş Ceyda'ya?
(Arif ses) Onun oğlu var ya Arda. O doğumda hastanede karışmış galiba.
(Arif ses) O Arda'yı vermek istemiyor ama çocuğunu da merak ediyor.
İşte senin bağlantıların vardır dedik.
Bir baksan, çocuk nerede, kimde diye.
Şey, Kısmet, kimseye söyleme, olur mu?
Ceyda kimsenin bilmesini istemiyor.
Olur, tamam. Ben ne yapabileceğimi bir bakayım.
Görüşürüz sonra.
Tamam, çok sağ ol. Hadi görüşürüz.
(Müzik)
(...)
Kahve birazdan hazır.
Bir şey mi oldu?
Dikkatli ol, yavaş.
Hah, geliyorlar.
Bakayım.
Dorukcuğum, Dorukcuğum!
Bir şeyi yok. İyi, iyi.
Dorukcuğum gülüyor, Dorukcuğum gülüyor.
(Nisan) Ben onların yanına gidiyorum.
Dur kızım, geliyorlar zaten.
(Nisan) Dorukcuğum.
Ne oldu kız?
(Müzik)
Çocuk işte. Üzülme ama sen.
Konuştum ben onunla uzun uzun. Tam ikna olmadı da...
...tekrar konuşacağım ama merak etme.
-Arif abi. -Nisan, sen iyi misin?
Bir şeyden falan mı korktun yoksa?
Arif abi...
...çok özür dilerim.
Çok özür dilerim.
(Duygusal müzik)
Nisancığım, niye özür diliyorsun?
Sen özür dilenecek bir şey yapmadın ki.
O zaman niye gözlerin doldu?
Ben seni çok özledim, o yüzden.
(Duygusal müzik)
Aa! Ne oluyor burada?
Yok bir şey, biz sizi karşılayalım dedik.
Dorukcuğum, iyi misin?
İyiyim, çok iyiyim. Doktor amca bana senin çok güzel burnun var, dedi.
-Dorukcuğum, geçmiş olsun. -Teşekkür ederim.
Ben sana resim yaptım, vereyim mi?
Allah Allah! Ne resmiymiş?
Bulut yiyen keçi resmi yaptı.
İyi, ver bakalım.
(Şirin) Taa tam!
(Müzik)
Beğendin mi?
Çok güzelmiş.
Benimkilerden bile güzel olmuş.
Ellerine sağlık Dorukcuğum. Teşekkür ediyorum.
Rica ederim.
Sana da teşekkür ederim Nisancığım.
(Müzik)
(Berşan) İyi akşamlar.
Hadi eve, hadi bakalım.
Geç bakalım. Çıkar montunu.
-İyi geceler. -(Bahar) İyi geceler Arif.
Vakitsiz mi geldim?
Aptal, aptal!
Aptallar! Hepinize göstereceğim, hepinize göstereceğim!
(Berşan) Telefonunu bırakmamışsın Cem Bey'e.
(Berşan) O yüzden, bu sefer de ben getirdim listeyle hazırlık parasını.
Ama bir dahakine bırak da ben de her seferinde buraya kadar yorulmayayım.
Berşan, biz--
Aa! Laflara bak be. Sen de hemen hanım olmuşsun.
Neye yoruluyorsun, getirdiğin iki kâğıt zaten. Tencereleri bile getirmiyorsun.
Getiremem ben. Hem ben size söyledim.
Adam takıntılı bu konuda, öyle gıcır gıcır görmek istiyor.
Sadaka verir gibi yardım yapmam ben, diyor.
Gidip alacaksınız ondan, daha kaç kere söyleyeceğim ben?
İyi, tamam. Alırız. Numaramızı da bırakırız, uzatma.
İyi. Liste orada.
Yalnız, yarın saat tam sekizde gelsin dedi Cem Bey'in asistanı.
-Sabah sekiz mi? -(Berşan) Akşam.
İyi, tamam.
İyi. Hadi iyi akşamlar.
Niye söylemedin?
-Neyi? -Neyi mi?
Bir daha yapmayacağımızı, bunun son olduğunu, niye söylemedin?
Tamam canım, yarın ben götüreceğim nasıl olsa.
Ha sen ha ben, ne fark eder Ceyda? Ben ne diyorum sen ne diyorsun.
(Bahar) Sanki seni yalnız salacağım oraya.
Yat bakalım.
Yat, yat, yat.
Beni hep çok gururlandırıyorsunuz. Teşekkür ederim.
Siz çok seviyorum.
İyi geceler.
İngilizce işini de halledeceğiz, merak etme, tamam mı? Söz veriyorum.
Tamam.
Anneler söz verince tutarlar.
Burnuna dikkat et, tamam mı?
(Bahar) Bir şey olursa ben içerideyim.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Vapur kornası çalıyor)
-(Enver) Baharcığım günaydın. -(Bahar) Günaydın Enver abi.
-(Nisan) Günaydın. -(Doruk) Günaydın.
-Allah zihin açıklığı versin. -Sana da.
Çok teşekkür ederim.
Hadi bakalım.
Gel kızım öpeyim, hadi iyi dersler.
-İyi derseler canım benim. -Teşekkür ederim.
Dikkatli ol tamam mı burnuna?
-(Bahar) Günaydın. Çok teşekkürler. -(Kadın) Günaydın, sağ olun.
Gel bakalım.
Erkencisin bugün Enver abi?
Emre Bey'in tadilatları vardı da onları bitirdim.
Ardacığım hoş geldin, gel.
Gel bakalım.
Ekspres terzi ha?
-İki torba da onun mu? -Onun onun.
Hah, Şirin de geliyor.
(Enver) Geç canım sen otur böyle. Geç güzelim geç.
-Günaydın abla. -Günaydın.
Günaydın canım. Şirin bunlar Emre Bey'e gidiyor.
Ben mi götüreceğim?
Aşk olsun baba ya.
Çok ağır bunlar, ben nasıl götüreceğim bunları?
Kızım götürürsün. Hadi adam bekliyor, hadi.
Ya bayağı ağır. Yani ben bunu...
Arif'i gördünüz mü, çıktı mı?
Yok görme... Geliyor Arif işte.
(Şirin) Arif günaydın.
Bana yardım eder misin bunlar için? Çok ağırlar.
Babam Emre Bey'e vermem için verdi.
Olur olur, ver.
Ver onu da ver.
-Yok yok zahmet olmasın. -(Arif) Ver ver.
(Arif) Günaydın Enver abi. Günaydın Bahar.
Günaydın.
Hadi o zaman gidelim biz. Görüşürüz.
Güle güle hayırlı işler canım.
Hava da bugün şansımıza çok güzel.
Enver abi, ben bu yemek siparişleri için...
...yine alışverişe gideceğim de bir şey lazım mı sana?
Yok kızım, hayır hayır. Bir şey lazım değil, git sen.
-Arda'yı merak etme olur mu? -Yok niye merak edeyim?
Hadi görüşürüz, gelirim ben hemen.
(Duygusal müzik)
(Raif) Gazete gelmemiş bugün.
Hey.
Orada mısın? Fazilet Hanım!
Ay!
Ne bağırıyorsun be ödüm patladı.
-Bir şey mi söyledin bana, duymadım. -Gazete gelmemiş diyordum.
-Ama senin aklın çok meşgul bugünlerde. -Yok canım, dalmışım.
Bilirim ben o dalmaları.
Ne demek o?
-Yazmaya mı başladın sen? -Aa aa?
Yok canım, yok öyle bir şey.
Başlamadıysan da başlayacaksın. Biliyorum.
Sonra da eski hayatına geri dönersin.
Fazilet Aşçıoğlu’nun muhteşem dönüşü.
(Duygusal müzik)
İstemiyor mu yazmanı?
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben bunları sistemde göremiyorum. Şu dosyaları bana bir elden gönder be.
Hadi eyvallah.
(Kapı vuruluyor)
Gel.
Komiserim bizim kuştan haber var. Bu akşam bir teslimat yapacaklarmış.
Dosyayı da getirdim belki tekrar göz atmak istersiniz diye.
(Polis) Sevkiyat adresi dosyada yazıyor.
Tamam.
-Sen ekipleri organize et. -Baş üstüne komiserim.
(Hareketli müzik)
Sanki o tencerelerle pişirsek ne olacak?
Güya millete iyilik yapıyoruz. Bize iş çıkartıyorlar işte.
Vallahi bugün hiç uğraşamam.
Gideceğim orada boşaltacağım kıymetli tencerelerini. Bana ne.
Şu pilav da bir pişmedi. Bir bakayım.
(Duygusal müzik)
Oh ellerime sağlık çok güzel olmuş.
Gözün aydın.
Ceyda söyledi çocuk senden değilmiş.
(Şirin) İnanmıyorum ya.
(Şirin) O kuş kadar aklıyla çocuğu resmen sana kakalayacaktı.
Ama iyi yırttın. Vallahi bak iyi yırttın.
Yani o çocukların okul masrafları falan, bayağı iş.
Şirin Hanım sizin işiniz yok mu?
Ayrıca biz senli benli konuşmayı bırakalı çok zaman olmadı mı?
Tamam.
Pardon.
Özür dilerim Emre Bey.
Ben Ceyda'dan çocuğunuzun olmamasına, bu kadar üzüleceğinizi düşünmemiştim.
Affedersiniz.
Zormuş bu ya.
(Kapı vuruluyor)
(Bahar) Ay geldim. Geldim, geldim.
(Bahar) Hoş geldiniz, hoş geldiniz. Gel bakalım, ver ver ver.
(Bahar) Çıkartın ayakkabıları.
-Anne bu ne? -Kızım bu 'Door'
Kapı demek İngilizce.
-Sen mi yaptın? -Evet ben yaptım.
Burada da var, burada da var. Burada da var, burada da var.
Her yerde var.
-Anne sen İngilizce bilmiyorsun ki. -Evet bilmiyorum ama öğreniyorum.
(Bahar) Ben sana ne dedim? Anneler söz verirse tutar.
Sen İngilizce mi öğreniyorsun?
-Niye? -Sizinle birlikte çalışabilmek için.
-Nasıl öğreniyorsun peki? -İnternette dersler var.
Sen söylediğinden beri her akşam çalışıyorum.
Böyle çalışıyorum çalışıyorum. Bunların hepsini ben yaptım.
-Çok iyi bir anne. -(Bahar) Öyle mi? Oh!
(Bahar öpüyor)
Hadi bakın bakalım başka nerelerde var. Hadi!
'Book'...
..."shelf"
Bu ikisi yan yana gelince "ş" diye okunuyormuş. 'Bookshelf'
-'Bookshelf' -Evet.
-(Nisan) 'Bookshelf' -Kitaplık demek.
Burada ne yazıyor?
'Brot...
...her' 'Brother' ne?
O ee, şey diye okunuyor.
'Brother' diye okunuyor o da kardeş demek.
-(Nisan) Kardeş. -Evet.
(Bahar) Bunlar da 'Girl' ile 'Boy'
-(Nisan) 'Girl' ne demek? -'Girl' İngilizce kız çocuğu demek.
'Boy' da erkek çocuğu demek.
(Nisan) 'Boy' Dorukcuğum.
(Duygusal müzik)
Şirin.
(Arif) Senin mesain bitti niye çıkmadın?
Ha.
Öyle canım istemedi eve gitmek. Ben de biraz oyalanıyorum burada.
Ben çıkıyorum, istersen beraber yürüyelim.
Olur.
Önce şu önlüğü çıkarayım, telefonumu alayım, geliyorum.
Tamam, kapının önünde bekliyorum ben seni.
-Hadi iyi akşamlar. -İyi akşamlar abi.
-Gidelim mi? -Gel.
Niye eve gitmek istemiyorum dedin?
Ben...
Bilmiyorum. Kendimi pekiyi hissetmiyorum.
Aslında annem.
Hiç aklımdan çıkmıyor. Onu düşündükçe daha kötü oluyorum.
Eve de gitmek istemedim. Şimdi babamın yanında...
...kendimi tutamaz, ağlarsam o da üzülecek.
Of!
Anladım.
Yani...
...istersen bir yerlere oturabiliriz. Ne bileyim, belki açılırsın.
Gerçekten mi?
Yani çok iyi olur.
Ben de az önce acaba bir yerlerde mi otursam diye düşündüm ama...
...sonra kendi başıma kalırsam, daha kötü olurum diye vazgeçtim.
İleride bir çay bahçesi var. Oraya oturabiliriz.
Ama açsan başka yere de gidebiliriz.
Vallahi çok açım.
Tamam gel.
(Müzik)
Kız bunlar da soğuyacak böyle ha.
Adam beğenmeyecek kovacak bizi.
Ay kovsun. Kovarsa kovsun Ceyda.
Vallahi başlayacağım ben. Zaten son işimiz.
Bir daha git gel yapamam ben.
Ay tamam be! Sen de bana bağırmaya yer arıyorsun.
Bağırmıyorum sana.
Enver abiciğim, biz bir saate falan geliriz.
Tamam kızım siz işinize bakın. Ben varım çocukların başında, tamam.
Kusura bakma böyle. Ben Şirin de olacak sanıyordum.
Üç çocuğu da sana bırakmışız gibi oldu böyle.
-Şirin nerede ki? -Arkadaşlarıyla yemekteymiş.
-Hangi arkadaşları? -İşten arkadaşlar dedi.
Aman iyi canım, arkadaşı olsun da sarmasın kimseye.
Hadi Ceyda çıkalım.
Çocuklar biz çıkıyoruz, bir saate falan geleceğiz.
Enver dedenizi sakın üzmeyin tamam mı, uslu durun.
-Tamam güle güle. -Görüşürüz.
(Bahar) Görüşürüz.
-(Bahar) Görüşürüz Enver abi. -(Enver) Güle güle kızım.
(Kapı kapanıyor)
-(Arif) Teşekkür ederiz. -Afiyet olsun.
Oo, ekmekler sıcak.
Sağ ol Arif ya, rahatladım biraz.
İyi, sevindim.
Bu arada ben babama Arif'le yemek yiyeceğiz dedim.
(Şirin) Senin için bir mahsuru yok değil mi?
Yok, yok.
Yüzün düştü sanki senin?
Yok.
Sana öyle gelmiştir.
İyi bari.
(Gerilim müziği)
(Dolmuş kapısı açılıyor)
-Burası işte. -Kız dur dur!
Ne oldu be, bir şey mi oldu ha?
Bana bak bunlarla içeri girersek, adam der yemekleri soğuttunuz...
...beğenmez, vermez parayı.
Bak o yüzden biz şimdi bunları buraya koyalım...
...sonra çıkınca boşaltırız yemekleri tencerelere.
-Biri almaz inşallah. -Yok kız, kim alacak be?
(Hareketli müzik)
-(Bahar) Merhaba Cem Bey. -(Cem) Hoş geldiniz Bahar Hanım.
Bu Ceyda, arkadaşım Ceyda. Biz beraber yapıyoruz yemekleri de.
Bugün geç saatte diye birlikte götürelim dedik.
Biliyorum Ceyda Hanım'ı.
Ben de şey oldum... Memnun oldum ben de.
Bizim tencereler nerede? Biz alıp gidelim hemen.
Teşekkürler.
-Adres içinde yazıyor. -Tamam tamam, hallederiz biz.
-Teşekkür ederiz. -(Cem) Bir saniye.
(Gerilim müziği)
(Çekmece açılıyor)
(Çekmece kapanıyor)
Buyurun.
Teşekkür ederiz.
-İyi akşamlar kolay gelsin. -Size de kolay gelsin.
(Gerilim müziği)
-Gördün mü ne garip adam? -Evet, garip.
-Ama yakışıklı ha. -Ceyda!
Bırak şimdi. Şu adrese bak da yakın mı söyle.
Şakayık Sokak, No:13...
(Kadın polis) Şafak Apartmanı.
(Kapı vuruluyor)
(Komiser) Gel.
Komiserim operasyon için hazırız.
-Tamam geliyorum. -Anlaşıldı.
(Hareketli müzik...)
(...)
(Bahar) İçime sinmiyor var ya.
Şimdi gidince sen de göreceksin, bizi nasıl insanlara yolladıklarını.
Kız azıcık daha sıkıver dişini. Üç, beş defa daha yaparız...
...ondan sonra biz başka iş bulduk deriz.
Üç, beş mi? Hani sadece iki defa yapacaktık?
Vallahi inerim bak ha.
Ben istemiyorum böyle kötü şeylere bulaşmak.
Hayır ben anlamıyorum ki, ne yapıyoruz biz?
Yemek yapıyoruz. Bir işe falan bulaştığımız yok.
Nereden biliyorsun sen? Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?
Ya...
Ya bizi oraya, bir işaret olsun diye gönderiyorlarsa?
Ne bileyim ya bu adamlar...
...teröristse?
Ya bizim oraya gitmemiz bir sinyalse başkalarına?
Ne bileyim? Bin bir türlü hâli var böyle şeylerin.
Hi, düşünsene yakalanmışız.
Ay tövbe tövbe.
Böyle gazetede fotoğraflarımız yan yana. Altına da yazmışlar.
"Teröristler üstlerinde üç kilo dolmayla suçüstü yakalandılar"
Ne komiksin.
İneceğiz burada kalk.
Müsait bir yerde inebilir miyiz?
(Ceyda) Ben birini aldım.
Hah, gel buradan.
(Hareketli müzik)
Geç geç hadi.
(Hareketli müzik)
(Bahar) 13 numaraydı değil mi?
-Hah, burası herhâlde. -(Ceyda) Burası canım.
(Ceyda) Aynı sokakta kaç tane Şafak Apartmanı olacak?
Hah bak, gayet de aile yeri işte.
Boşu boşuna korktun. Hadi yürü yürü.
-(Bahar) Uf. -(Ceyda) Mızmızlanma.
(Hareketli müzik)
(Ceyda) Ay!
(Bahar) Elim koptu, elim.
(Kapı sertçe açılıyor)
-Ne oluyor be? -Ne bileyim?
Kıpırdama polis, yat yere! Yat, yat, yat!
Ay!
(Polis) Yat, yat!
(Kapıyı kırıyorlar)
(Hareketli müzik)
Siz kimsiniz, ne işiniz var burada?
(Bahar dış ses) Ben Bahar Çeşmeli.
(Bahar dış ses) Sıradan hayatımın en sıra dışı gecelerinden birinde...
...tam da benim için dünyanın sonunun geldiğine inandığım sırada...
...bir kadın beni düşünüyordu.
(Bahar dış ses) Gecenin derin sessizliğinde...
...o kadın benim için bir hayal kurdu.
(Bahar dış ses) Ve ben o hayale doğru koştum.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Daktilo yazıyor)
KADIN
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Hatice Başpınar - Büşra M. Koçak...
...Nuray Ünal - Özgür Deniz Türk - Tugay Çiftci
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)